Clubnieuws

Vanuit Kenia ontvingen we onderstaand artikel van Angela van der Hulst, die daar samen met haar man werkt voor de kinderen, die de Rood-Wit-tenues hebben gekregen.
Zij geeft een (voor ons onbekend) beeld van het belang van de donatie van deze kleding. Zeer interessant om te lezen!!

Uniform verplicht
Elk schoolgaand kind in Kenia is verplicht een schooluniform te dragen. Aan de kleuren van het uniform kun je zien, waar hij of zij op school zit. Wat je niet kunt zien, is of de ouders arm of rijk zijn. Want door een uniform te dragen, is iedereen gelijk. Sommige ouders moeten een lening afsluiten om het schooluniform en de voorgeschreven zwarte veterschoenen te kunnen betalen. Want zonder uniform, geen toegang tot de school. Het oudste kind van het gezin krijgt vaak het eerste nieuwe uniform. Behoor je tot de middelste of jongste van het gezin, moet je veelal de broek, rok, bloes en schoenen van je broer of zus afdragen. Kleren om te dragen buiten schooltijd of in het weekend, hebben de meesten niet. Ze dragen vaak alleen een broek, lopen op blote voeten of dragen plastic slippers…

Waar is die bal?
In het weekend gaat bijna alle schoolgaande jeugd naar het strand. Ze zijn er al heel vroeg; vanaf 6 uur ’s ochtends is het er al druk. Op dat tijdstip is het strandzand namelijk nog koel en kun je dus ook op je blote voeten voetballen zonder je voetzolen te verbranden. In de leeftijd van 10 tot 60 jaar komen voetballiefhebbers op zondagochtend bij elkaar om te trainen en vooral om een flinke pot te voetballen. Maar dan moet er wel iemand zijn die de bal bij zich heeft. En wat als de man, die de bal meebrengt, zich verslaapt? Dan staan er minstens 50 jongens te wachten op het strand. Op zondagochtend wordt vaak 25 tegen 25 gespeeld in plaats van 11 tegen 11. Er zijn immers niet genoeg ballen om met de officiële teamgrootte te spelen. Spelen is belangrijker dan winnen en iedereen mag meedoen. Jong, oud, rijk, arm, ervaren of beginner. Positie of technisch niveau maakt niet uit. Het samen spelen is wat verbindt en waar iedereen plezier aan beleeft. Speler en supporter.

Sponsoring voorkomt enorm veel ellende
Sommige basis- en middelbare scholen zijn bereid om goede voetballertjes te sponsoren door de ouders te ontheffen voor het betalen van schoolgeld. Door een kind in ruil daarvoor een basisplaats in het schoolvoetbalteam te geven, proberen ze te voorkomen dat leerlingen voortijdig uitvallen en misschien zelfs het verkeerde pad opgaan.
Elke goede voetballer wil toch ook een toernooi kunnen spelen? Georganiseerde competitie is er niet of nauwelijks. Toernooien worden echter wel door het hele land georganiseerd; door de overheid, gemeenten, scholen of buurten. Je formeert een goed team en schrijft je in. Zo eenvoudig is het. Nou, zo eenvoudig is het voor veel teams helaas niet. Goed voetballen, vormt namelijk geen entreebewijs voor deelname. Teams zijn verplicht een tenue te dragen; zelfde broek en shirt. Daar sta je dan. Aan de zijlijn. Dan kun je nog zo graag willen voetballen, keihard getraind hebben en gemotiveerd zijn om te winnen. Dan kan en mag je alleen maar toekijken en niet meedoen.

Bakarani; een arme wijk in Mombasa
‘Bakarani Strikers’ uit Mombasa in Kenia is zo’n team. Bakarani behoort tot één van de armste wijken in Kisauni, een stadsdeel van Mombasa. De thuisbasis van veel criminelen, drugsdealers en –gebruikers en waar moord en doodslag aan de orde van de dag is. Ik vraag mij af of het Bestuur van Rood Wit Veldhoven zich realiseert wat de donatie van gebruikte voetbaltenues voor de jongens van Bakarani Strikers betekent. Ik weet welke discussie veelal voorafgaat aan een dergelijk besluit: ‘De naam en het imago van de sponsor loopt gevaar…’ of ‘er zou weleens iemand iets kunnen verdienen aan de tenues’…. Begrijpelijke bedenkingen, maar mijns inziens ondergeschikt aan de enorm positieve impact die een dergelijke sponsoring voor deze jongens heeft. Voetballen verandert levens; van uitzichtloos naar hoopvol. Voetbal verbindt, leert jongens samen werken en in belang van het team te denken. En boven alles, voetbal houdt ze van de straat en mogelijk daardoor ook op het rechte pad.

Wij gaan selectief te werk in de keuze van de teams, want we willen dat de tenues passen (qua leeftijd en maat) en dat de teams serieus worden begeleid door vrijwilligers. Eindelijk kan ook Bakarani Strikers zich als team nog het hele jaar inschrijven voor het spelen van wedstrijden en toernooien. Zij zullen de geschonken tenues met enorm respect en trots dragen! En nog belangrijker; de wedstrijd gaat altijd door. Want dankzij de donatie van Rood Wit Veldhoven nemen zij ook hun eigen voetbal mee!

Namens mijn man Dulla Kalute en de spelers van Bakarani Strikers, enorm bedankt!

Hartelijke groet, Angela van der Hulst

Oorspronkelijke tekst van dit artikel dd 21-2-2019 met foto's.

Via Esther Verhoef zijn in de afgelopen tijd de oude tenues van de Rood-Wit-jeugd naar Kenia gestuurd, waar ze nog een tweede leven krijgen.

Hieronder de tekst en de foto's, die Esther naar de redactie stuurde:

"Dit zijn de Bakarani Strikers; leeftijd 8-13 jaar.

Je ziet wat serieuse gezichten, maar deze kids vinden het een voorrecht om te mogen voetballen en deze kleding te dragen.

We hebben nog niet alles opgestuurd, het is beter om het in gedeelten te verzenden om zeker ervan te zijn dat alles op de juiste plaats aankomt"

Zoeken

Log in or create an account